Przylaszczka pospolita 5L

Przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis)

Przylaszczka pospolita to delikatna, niska bylina leśna, należąca do rodziny jaskrowatych.
Jest jedną z pierwszych roślin kwitnących wiosną, zachwycając drobnymi, niebieskimi kwiatami pojawiającymi się już w marcu.
Roślina ta jest symbolem odradzającej się przyrody i często spotykana jest w cienistych lasach liściastych oraz w ogrodach naturalistycznych.

Pochodzenie i charakterystyka

Przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis) występuje naturalnie w Europie, w tym także w Polsce, gdzie objęta jest częściową ochroną gatunkową.
Tworzy kępki złożone z trójklapowych, zimozielonych liści oraz pojedynczych kwiatów wyrastających na cienkich szypułkach.
Kwiaty są najczęściej niebieskie, ale mogą występować także w odcieniach różu, fioletu lub bieli.

Wysokość – 10 do 15 cm
Szerokość – 15 do 20 cm
Pokrój – kępkowy, zwarty
Liście – trójklapowe, skórzaste, ciemnozielone, zimozielone
Kwiaty – niebieskie, różowe lub białe, o średnicy 2–3 cm
Okres kwitnienia – marzec do kwietnia

Warunki uprawy

Stanowisko

Przylaszczka najlepiej rośnie w miejscach półcienistych lub cienistych, przypominających naturalne warunki leśne.
Dobrze czuje się pod drzewami i krzewami, gdzie gleba pozostaje wilgotna i próchniczna.
Nie toleruje bezpośredniego, ostrego słońca w czasie kwitnienia.

Gleba

Wymaga gleby żyznej, próchnicznej, lekko wilgotnej i przepuszczalnej.
Najlepiej rośnie na glebach wapiennych o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym.
Źle znosi gleby kwaśne i ciężkie, które zatrzymują wodę.

Podlewanie i nawożenie

W okresach suszy przylaszczkę należy podlewać, aby podłoże nie wyschło.
Wiosną można zastosować cienką warstwę kompostu lub liściowej próchnicy jako naturalne nawożenie.
Roślina nie wymaga intensywnego zasilania, zwłaszcza w cienistych, próchnicznych miejscach.

Pielęgnacja i rozmnażanie

Przylaszczka jest rośliną długowieczną i mało wymagającą.
Nie lubi częstego przesadzania, dlatego najlepiej pozostawić ją w jednym miejscu przez wiele lat.
Można ją rozmnażać przez podział kęp po kwitnieniu lub z nasion, które kiełkują po okresie chłodu (stratyfikacji).
Wymaga delikatnego traktowania, ponieważ jej korzenie są wrażliwe na uszkodzenia.

Zastosowanie w ogrodzie

Przylaszczka pospolita doskonale nadaje się do ogrodów naturalistycznych, leśnych i cienistych rabat.
Można ją sadzić pod drzewami, wśród paproci, host i miodunek.
Świetnie sprawdza się również jako roślina okrywowa w miejscach półcienistych.
Jej wczesne kwitnienie wnosi kolor i życie do ogrodu po zimie.

Odporność i zimowanie

Przylaszczka jest całkowicie mrozoodporna i dobrze znosi polskie warunki klimatyczne.
Jej liście są zimozielone i utrzymują się przez całą zimę.
Roślina jest odporna na choroby i szkodniki, co czyni ją łatwą w uprawie i idealną do ogrodów o naturalnym charakterze.

Ciekawostki

– Nazwa „przylaszczka” pochodzi od kształtu liści, które przypominają klapki wątrobowe (łac. hepar – wątroba), co dawniej łączono z jej rzekomymi właściwościami leczniczymi
– W przeszłości stosowano ją w medycynie ludowej przy schorzeniach wątroby i dróg żółciowych
– Jest jedną z pierwszych roślin zwiastujących wiosnę w polskich lasach liściastych