Szarotka alpejska P9(0,5L)

Szarotka alpejska – Leontopodium alpinum

Szarotka alpejska (Leontopodium alpinum) to legendarna roślina górska, ceniona za charakterystyczne, filcowato owłosione kwiatostany w srebrzystobiałym kolorze. Jej wyjątkowy wygląd oraz naturalny urok sprawiają, że jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych roślin alpejskich. Tworzy niskie, zwarte kępy, które doskonale nadają się do ogrodów skalnych, żwirowych oraz na suche, słoneczne stanowiska. Szarotka jest rośliną trwałą, odporną i dobrze przystosowaną do trudnych warunków.

Cechy rośliny

• Kwiaty: srebrzystobiałe, filcowato owłosione, gwiazdkowate; bardzo dekoracyjne i trwałe.
• Liście: wąskie, lancetowate, pokryte białym kutnerem; tworzą przyziemne rozety.
• Okres kwitnienia: VI–VIII.
• Wysokość: 10–20 cm.
• Pokrój: niski, zwarty, kępiasty.
• Zimozielona: częściowo — w łagodne zimy część liści pozostaje dekoracyjna.
• Stanowisko: pełne słońce; najlepiej rośnie w miejscach przewiewnych.
• Gleba: bardzo przepuszczalna, kamienista lub żwirowa; sucha do umiarkowanie suchej; preferuje odczyn zasadowy.
• Mrozoodporność: bardzo wysoka — doskonale znosi warunki klimatyczne Polski.
• Pojemnik: P9 (0,5L) — młoda, dobrze ukorzeniona roślina.

Zastosowanie

Idealna do ogrodów skalnych, alpinarium, murków oporowych, rabat żwirowych oraz do uprawy w pojemnikach. Doskonale komponuje się z innymi roślinami górskimi, takimi jak goryczki, skalnice, dzwonki alpejskie czy rojnik. Kwiaty nadają się również do suszenia i długo zachowują walory dekoracyjne.

Pielęgnacja

Szarotka alpejska jest rośliną mało wymagającą, jednak kluczowe znaczenie ma bardzo dobra przepuszczalność podłoża. Nie toleruje wilgotnych, ciężkich gleb ani zastoin wody, szczególnie zimą. Najlepiej sadzić ją w podłożu z dodatkiem żwiru lub drobnych kamieni. Nie wymaga nawożenia — nadmiar składników pokarmowych prowadzi do osłabienia kwitnienia. Po przekwitnięciu można usunąć kwiatostany dla poprawy estetyki. Roślina długowieczna, najlepiej rośnie bez przesadzania.